29.10.09

Arrédate de min, Joe (crítica d"A grande evasión" en Mondosonoro)

Reivindicar la labor de John Sturges, Lee Marvin o Don Siegel, sin duda no es algo habitual, menos aún dentro de la escena musical gallega. Ataque Escampe emprenden un viaje sin retorno hacia la salvaje tradición norteamericana, añadiendo una infalible retranca gallega y encontrando nuevas posibilidades para pulir una propuesta personal por la vía de los itinerarios marcados por John Ford o Sam Peckinpah. Posmodernismo con múltiples referencias a las piezas de choque de un género cinematográfico (y literario) finiquitado hace décadas, pero que se resiste a desaparecer gracias a su profunda influencia en distintas generaciones. Pop gallego en clave western. C.B.
Quinta feira 12 de novembro tocamos ás 18:30 no teatro da Universidade de Vigo... Ahí es ná, Rafa.

E si, gostamos das vaqueradas, que pasa.

Gostamos por exemplo deste tema e sobre todo desta escena que lle serviu a Nacho Vegas (mandarémolo tamén ao paredón?) para dicir en "La pena o la nada":

Y te vi llorar
Un río a cada lado de tu rostro sin desmaquillar
Como la propia Katy Jurado
Con las nubes negras detrás


11 FALARON DO TEMPO:

  1. eu son mais de bud spencer e terence hill

    ResponderEliminar
  2. eooooooooo!

    para quando novos concertos, chavales??

    ResponderEliminar
  3. boas.

    a falta de um que está quase fechado, os bolos imediatos som estes dous:

    -Vigo: Teatro do CUVI, 12 de novembro, 18:30.
    -Cervo: Pub O Muíño, 18 de dezembro, 00:00.

    ResponderEliminar
  4. Entre la pena y la nada elegí el dolor..

    Ó paredón polo de agora non;
    Os ruidos sempre doen cando non traen noces, mais non é o caso. Eu tamén gosto do tema, non tanto das vaqueradas.. É mais!! sempre consegue que saia do silencio.(véxase).Eu non o envio ó paredón. Eu non.

    Escollo a dor. Escollo as noces.

    Ruidos calados! Berros baixiños!

    ResponderEliminar
  5. ai que cousa tam triste...

    deixai estes comentários para quando vaia um bocado mais de sol, porfa.

    ResponderEliminar
  6. Supoño que cada quen entende o seu xeitiño as cancions.
    Non é triste. É un ruido fermoso o meu sentir.
    Mais non hai problema, gosto de permanecer calada :)

    ResponderEliminar
  7. Hermanos, ni dolor ni alegría. La solución reside en la ataraxia, cuya práctica conduce al ser humano a la consciencia de su insignificancia y a la comunión con la naturaleza, con lo que su espíritu fluye permanentemente, estado que a su vez es la más clara y gratificante manifestación de la vida.
    La ataraxia o la nada, así ha de ser.

    ResponderEliminar
  8. Non ¨hermano¨ ó PAREDÓN!!

    Que medo!! Ataraxia=nada

    ResponderEliminar
  9. mimáá... ha q postear em breve, o que for...

    digo eu, logo: sentir haverá q sentir mas de jeito razoável, que se pode.

    e a ver se escrevedes um pseudónimo, creio que nom chega ao euro...

    ResponderEliminar
  10. "sentir mas de jeito razoável"

    Que frase tan decepcionante...non por vir de vos.Por vir de calquera.

    si un euro e que??
    Canta contradicción...

    ResponderEliminar
  11. Va tocando postear que xa se os foi a cabeza!!

    ResponderEliminar